In het project Boughaz worden drie opeenvolgende generaties Marokkanen in Nederland geïnterviewd over diverse thema's zoals afscheid van Marokko, werken bij Nederlandse bedrijven, overkomst van Marokkaanse vrouwen naar Nederland, aanpassing op de Nederlandse school, toekomstverwachting en omgang met geloof in de Nederlandse samenleving. De geschiedenis van deze mensen wordt opgetekend; per generatie vervaardigt Seesing middels associatieve beelden en geluiden een korte sfeerfilm. Vertegenwoordigers van de Marokkaanse gemeenschap werden actief bij het project betrokken. Zo selecteerden zij de personen voor interviews en zij hebben de gespreksonderwerpen mede bepaald.
Video installatie
Seesing ontwierp een video-installatie bestaande uit drie zeecontainers; per generatie een aparte container. Voor Seesing staat de zeecontainer symbool voor globalisering, toenemende mobiliteit en internationaal transport. Deze factoren zijn van invloed geweest op het totstandkomen van de migratiestroom naar Europa. De containers worden zodanig in de stad geplaatst dat er een wandelroute ontstaat. In Gouda werd de eerste generatie container bij een moskee geplaatst, de tweede generatie container op de markt in het hart van de stad en de derde generatie bij het streekarchief. Daarmee wordt een laagdrempelige presentatie beoogd, dicht bij de bevolking. De stalen anonieme zeecontainers accentueren de persoonlijke verhalen van menselijke ervaringen en gevoelens.
Symbolische achtergrond
Seesing plaatst de geïnterviewden voor een symbolische achtergrond. De eerste generatie heeft water als achtergrond, een verwijzing naar de titel van het project Boughaz. Dit woord is de Marokkaanse benaming voor het water tussen Noord - Afrika en Europa en heeft ook als betekenis oversteken. De eerste generatie stak met de boot over naar Europa. De tweede generatie heeft lucht als achtergrond. Deze generatie kwam veelal met het vliegtuig naar Nederland. Maar lucht kan hier ook figuurlijk opgevat worden. De tweede generatie 'hangt in de lucht' tussen Marokko en Nederland. De eerste generatie voelt zich nog volledig Marokkaan en verlangt terug naar het vaderland. Bij de tweede generatie is dit ambivalent. Zij voelen zich zowel Nederlander als Marokkaan. De derde generatie heeft gras als achtergrond. Symbool voor de Nederlandse grond. Deze generatie is hier geboren, voelt zich in de eerste plaats Nederlander en ziet de toekomst uitsluitend hier.